நீ ஆடிய கூத்து

            நீ ஆடிய கூத்து

கண்ணாடியில் என்றேனும்
சிதறுவதில்லை வேடதாரி மனசு

கூத்து அரங்கேறி முடிந்தவுடன்
களைக்கப்படும் ராஜமுகம்
எப்போதும் நிலைத்திருப்பதில்லை
பழம்பெருமை பேசி
நகர்கிறது  கூத்து வாழ்க்கை

சாரட்டு வண்டியின் அதிர்வொலி
கானகமெங்கும் ஒலிக்க
வெண்பட்சிகளின் வெளியை
கானம் கொண்டு விரட்டிய
கதர்ச்சொக்காய்க்குள் கருநிறக்கோட்டுக்குள்
நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது எதிர்க்கதையாடல்

வெண் மேகங்களின் காமம்
நகக்கணுக்களில் ஊடுருவி
ஒலித்துகொண்டிருக்கிறது
எல்லோருக்குள்ளும்.

மீட்க முடியாத பொழுதுகளில்
நினைவில் நீள்கிறது
திசை மாறும் பறவைகளாய்
நீ ஆடிய கூத்து.
        _  சு. ம.கருநா